Nieuwjaarsreceptie – Jubilarissen en Leden van Verdienste

Een avond die blijft hangen

Het was zaterdag 10 januari 2026. Ugchelen kraakte een beetje van de kou. Sneeuw langs de randen van de parkeerplaats. Maar de route naar het clubhuis? Die is vrijgemaakt. Zoals dat hoort bij Albatross. Niemand blijft bij onze club immers in de kou staan.

Rond vijf uur zwaait de deur open. Jubilarissen stappen binnen. Met partners. Met familie. Met verhalen in hun jaszak. Binnen wacht warmte. Licht. Koffie. Thee. En een gebakje van IJskafee De Kei dat meteen smaakt naar thuiskomen.

Dan wordt het stil. Het officiële moment.

Eén voor één worden ze naar voren geroepen. Namen die klinken als clubgeschiedenis. Mooie woorden. Herinneringen die even blijven hangen in de lucht. Voor iedereen een speldje, met het aantal jaren dat ze Albatross kleur gaven. En een bos bloemen. Omdat dank soms tastbaar moet zijn.

Daarna schuift iedereen aan. Chinees op tafel. Gesprekken door elkaar. Lachen. Terugblikken. De middag vliegt voorbij.

’s Avonds verandert het ritme.

Vanaf 19.30 uur druppelen de andere Albatrossers binnen. Jassen aan de kapstok. Glazen gevuld. Na de toespraak van voorzitter Bastiaan Bakker wordt het wat Albatross zo goed kan zijn: gezellig. Warm. Samen.

Een avond die voelt als een waardig begin van het nieuwe kalenderjaar.

Jubilarissen. Tijd in clubjaren.

Cees Kempenaar – 75 jaar lid

Het langst verbonden lid van Albatross. Niet de oudste, wel de man met de meeste clubgeschiedenis in zijn rugzak. Hij begon op zijn twaalfde, toen er vier doelpalen stonden aan de Ugchelsegrensweg en koud water nog heel normaal was. Nooit een gele of rode kaart. Wel een keer een gebroken neus. En een gebroken been. Maar zijn clubliefde? Die bleef altijd heel. Nog steeds draagt hij Albatross een warm hart toe. En dat voelt iedereen.

Wim Jonker – 60 jaar lid

Een dag voor zijn 79e verjaardag kreeg hij zijn speldje. Dubbel feest. Wim speelde in het eerste en tweede, trainde jarenlang jeugdelftallen en stond steevast klaar bij het familietoernooi. Inclusief legendarische satéstokjes. Ook in de klus- en schoonmaakploeg was hij te vinden. Wim is zo’n lid dat nooit op de voorgrond hoeft. Maar altijd aanwezig is.

Bennie Pieters – 60 jaar lid

Feestcommissies, zeskampen, Lopaton. Bennie zat er middenin. Met zijn broers vormde hij een echte Albatross-familie. Hij had spelinzicht, maar zijn longen beperkten hem. Dat weerhield hem er nooit van om er te zijn. Op zondag langs de lijn. Op zaterdag in de herinneringen. Altijd betrokken.

Hans Alosery – 50 jaar lid

Via Apeldoornse Boys kwam hij bij Albatross terecht. Hij haalde het eerste. En won nieuwjaarslopen. Hardlopen zat in zijn natuur. Clubgevoel ook. Nog steeds staat hij langs de lijn bij het eerste. Thuis. Uit. Waar mogelijk. Omdat sommige dingen nooit slijten.

Leden van Verdienste. De stille krachten.

Al in 2025, tijdens de Algemene Ledenvergadering, zijn de Leden van Werdienste benoemd. Leden die Albatross jarenlang vooruit hebben geholpen. Zonder schijnwerpers. Maar met de mouwen opgestroopt.

Wouter Berkhof

Kartrekker. Bouwer. Verbinder. Van het eerste kledingplan tot het derde. Van bouwploeg tot kunstgrasproject. Niet één keer. Maar twee keer. En daarnaast altijd betrokken bij teams en begeleiding. Wouter is Albatross in werkkleding.

Evert Berends

Scheidsrechter. Leider. Onderhoudsploeg. Evert stond op het veld, langs het veld en achter de schermen. Jarenlang. Onmisbaar. En altijd met oog voor het spel én de club.

Frans Slingeland

Lijnen trekken. Week in, week uit. Frans zorgde dat iedereen wist waar hij moest lopen. Letterlijk. Lang actief in de onderhoudsploeg. Altijd aanwezig. Altijd trouw.

Erepenningmeester. Ruggengraat van de club.

Bianca van de Kamp

Zij bracht financiële rust. En visie. Bianca maakte Albatross weer gezond. Draaide talloze projecten. Van kantine tot toekomst. Meer dan tien jaar bestuurslid. Daarom ook terecht onderscheiden door de KNVB met de zilveren speld, uitgereikt door Bernard de Vries. Bianca blijft actief als penningmeester van de sponsorcommissie. Gelukkig maar.

Olly Nijhof

Ook Olly Nijhof werd door de KNVB geëerd met de gouden speld. Meer dan twintig jaar bestuurslid. Twintig jaar verantwoordelijkheid. Twintig jaar club.

Nieuw bestuur. Nieuwe energie.

De club kijkt vooruit.

Met Berry de Weerd als nieuwe penningmeester.
Met Marjolein Mulder als nieuwe secretaris.
Met Kevin van Ekeris als nieuwe jeugdvoorzitter.

Frisse blikken. Stevige basis. De toekomst staat op.

Vrijwilliger van het Jaar.

Tot slot een naam die blijft hangen: Marcel van Veldhuizen.

Zomerkampen. Wedstrijden fluiten. Trainer van het team van zijn zoon. Begeleider van jonge trainers. Marcel doet het allemaal. En nog veel meer. Met energie. Met aandacht. Met liefde voor de club.

 

Albatross draait op mensen.

Onze vereniging draait op mensen die eerder komen dan nodig.

Die lijnen trekken terwijl het nog stil is.
Die koffie zetten voordat iemand erom vraagt.
Die fluiten, trainen, coachen, bouwen en opruimen.

Op mensen die zorgen dat het licht aangaat.
Dat de ballen opgepompt zijn.
Dat iedereen kan trainen. Kan spelen. Kan blijven.

Op mensen die elkaar kennen. En elkaar vasthouden.
Langs de lijn. In de kantine. In goede en mindere tijden.

Deze avond liet dat weer voelen.

Dat Albatross meer is dan een club.
Het is een plek waar je thuiskomt.
Waar je wordt gezien.
Waar je erbij hoort.

Dit is Albatross.
De club van mensen.
De club van herinneringen.
De club van gisteren en vandaag.
En de club van morgen.
De mooiste voetbalclub van Apeldoorn en omstreken
❤️🤍