Historie


1919-heden

Albatross werd dan officieel op 1 oktober 1919 opgericht, maar ongeveer drie jaar eerder bestond er reeds een U.V.V. (Ugchelse Voetbal Vereniging), dat uitkwam in de tweede klasse van de Apeldoornse Voetbalbond. De naamgevers hadden er echter geen rekening mee gehouden dat er in Utrecht al een voetbalvereniging met die naam bestond. Om verwarring te voorkomen moest de naam veranderd worden. De koppen werden bij elkaar gestoken en daar rolde de naam “Stormvogels” uit. Voordat deze naam in gebruik genomen werd informeerde zij bij hogere instantie of er bezwaren kleefde aan deze naam. Het werd wederom een teleurstelling want de naam Stormvogels (IJmuiden) stond al genoteerd in de K.N.V.B.-boeken.
Toen kwam ene heer Meyer op het idee om een woordenboek te raadplegen, zo gezegd zo gedaan. Al spoedig kwam toen de naam Albatross in beeld, zo kreeg de vereniging zijn definitieve naam. Waarom de naam Albatross met dubbel s geschreven wordt is heel logisch. Door al het geharrewar van het vinden van een naam die nog niet in gebruik was bij een andere vereniging, hebben ze er maar een extra S achter geplakt.

“Van buurtclub tot een sterke en gezonde voetbalvereniging”

Op 1 oktober 1919 begon het. Voor de winkel van Albert Beekman te Ugchelen kwamen na met veel plezier kennis gemaakt te hebben met een partijtje voetbal enkele Ugchelse heren op het idee een voetbalvereniging op te richten. Het koninginnefeest was hiervoor de aanleiding.

De financiën vormden in die tijd enkele zorgen. Het geld voor een echte leren bal hadden zij niet, maar niettemin beschikten zij de eerste avond over een budget van 10 cent! Voor dat geld werd het meeste materiaal gekocht. Dit bestond uit onder andere een zogenaamde “kaatsebal”. Door een contributie van 3 cent per lid, per week te vragen was het geld voor een leren bal (fl 3,50) snel bijeen.
De eerste wedstrijd van Albatross werd gespeeld op een bonenland waaropde mest nog goed zichtbaar was. Het begin was er en de eerste stap voor het voetballen in Ugchelen was gezet. Als eerste officiële terrein staat een zandveld aan de Bogaardslaan te boek. Medewerking van buitenaf kregen deze pioniers niet, zodat de leden zelf voor al het materiaal moesten zorgen. Zij waren dan ook niet te beroerd om de doelpalen ’s avonds op hun schouders mee naar huis te nemen. Met seriewedstrijden, nu en dan een verloting en niet te vergeten het instellen van een verplichte rijwielstalling hield de vereniging zich goed staande.

Ook in competitieverband ging het Albatross goed af. In het eerste jaar van haar bestaan eindigde Albatross bovenaan in de derde klasse G.V.B. en promoveerde zo naar de tweede klasse. Ook in deze klasse hield Albatross zich voortreffelijk staande, wat resulteerde in een kampioenschap en een promotie naar de eerste klasse. Dat zij in deze klasse meer tegenstand kregen was duidelijk want het duurde tot het seizoen 1926-1927 voordat er weer een kampioenschap te vieren viel. Het eerste doel was bereikt, de vierde klasse K.N.V.B..
De vereniging groeide ondertussen door en in 1929 werden de eerste juniorenelftallen het veld ingestuurd. De vereniging was intussen te groot geworden en moest van locatie veranderen. Er werd achtereenvolgens gespeeld bij de Christelijke school achter rietmatten, aan de Richtersweg bij Fokkema, naast de wielerbaan achter “De Bie”.

Maar Albatross beleefde de ingebruikname van het terrein aan de Ugchelsegrensweg, in 1952, als een ware mijlpaal in haar bestaan. Nog nooit eerder had de club beschikking gehad over twee speelvelden en echt clubhuis. Intussen werd het semi-profvoetbal in Nederland ingevoerd. Doordat Herman de Jong Albatross verruilde voor A.G.O.V.V., kreeg Albatross de beschikking over drieduizend gulden waarmee het clubhuis totaal werd afgelost.

Op 1 oktober 1959 werd het 40-jarige bestaan van Albatross op een Ugchelse manier gevierd. Een groot moment op de receptie was de overhandiging van de K.N.V.B.-vlag. Albatross ontving deze uit hande van de heer Van Marke uit Zwolle. Hij memoreerde dat Albatross zeer belangrijk werk doet, met name voor de jeugd. Een ander hoogte punt was dat de heer J. Kaal een zilveren onderscheiding kreeg omdat hij al veertig jaar bestuurslid was. Hij had zijn hart vanaf de oprichting verpand aan Albatross en zijn velden.

In 1969 bestond Albatross 50-jaar. In dit jubileumjaar ging een grote wens in vervulling, namelijk de ingebruikname van een nieuwe kleedkamer. In de loop der jaren waren de eisen wat betreft de hygiëne strenger geworden. Vaak moesten de spelers zich in niet al te schone vertrekken omkleden. Ook douches en toiletten in kleedruimtes waren toen niet standaard.
Steeds meer verenigingen gingen over op het bouwen van kleedruimtes voorzien van alle comfort. Ook bij Albatross stak men de koppen bij elkaar en besloot men aan het “grote” karwei te beginnen. Enkele maanden later stond het er dan; een nieuw kleedgebouw. Het gebouw bestond uit drie grote kleedkamers en een kleedgelegenheid voor de scheidsrechter. Alle vetrekken waren voorzien van douches en vaste wastafels. Later in 1984 krijgt de club, aan het clubhuis vast, een eigen jeugdhonk, dit bestond uit een oud noodlokaal gevuld met een biljart, een tafelvoetbalspel, tafeltennistafel en een jeugdbestuurskamer.

Opnieuw moet de club verhuizen, nu niet uit eigen beweging maar omdat de Gemeente de velden wilde gebruiken voor woningbouw. Na veel problemen start men met de bouw van het huidige clubhuis aan de Brouwersmolenweg in 1987. Dit gebouw is (bijna) helemaal door de leden van Albatross zelf gebouwd en op 27 augustus 1988 werd dit clubhuis officieel geopend door Wethouder Vriezen. Daarna volgde er een wedstrijd tussen het 1ste elftal van dat jaar en een elftal van oud-internationals, waaronder namen zoals Gerrie Mühren.

Albatross is in de jaren ’90 steeds gezonder en groter geworden wat resulteerde in twee kampioenschappen van het 1ste elftal. In 2007 kon wederom een titel worden bijgeschreven. Ditmaal naar de 3e klasse.
De jeugdafdeling van de club doet het ook zeer goed en men verwacht dat er volgend jaar weer een paar spelers kunnen worden doorgeschoven naar de selectie.

Al met al is Albatross een club waar de mensen achter elkaar staan in voor- en tegenspoed. De club is haar vrijwilligers zeer dankbaar, want daar bestaat zij uit.